Fulltrúar stjórnarflokkanna kvarta sáran þessa dagana yfir meintu málþófi þingmanna stjórnarandstöðunnar. Ekki sízt harðir Evrópusambandssinnar vegna frumvarps Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra og formanns Viðreisnar, um bókun 35 við EES-samninginn. Sömu flokkar hafa þó ekki hikað við að beita sömu aðferðum þegar þeir sjálfir hafa verið í stjórnarandstöðu. Með öðrum orðum er slíkt greinilega í lagi þegar að hentar þeim en annars ekki.
Vorið 2014 fóru til dæmis samanlagt um 24 klukkustundir í fyrstu umræðu á Alþingi um þingsályktunartillögu þáverandi utanríkisráðherra, Gunnars Braga Sveinssonar, um að umsókn fyrri ríkisstjórnar um inngöngu í Evrópusambandið yrði dregin til baka sem dreifðist á um hálfan mánuð. Stór hluti umræðunnar fór í samtal á milli þingmanna þáverandi stjórnarandstöðu og ekki sízt úr röðum Samfylkingarinnar. Fór svo að lokum að málið náði ekki fram að ganga í þinginu.
„Það getur ekki gengið að hópur þingmanna sem er kannski með 45% landsmanna á bak við sig komi ekki nokkrum sköpuðum hlutum í gegn,” sagði Guðbrandur Einarsson, þingmaður Viðreisnar og einhver harðasti Evrópusambandssinni landsins, í umræðum á Alþingi fyrr í dag og taldi að taka ætti þessi mál til gagngerrar endurskoðunar. Sagði hann einkennilegt að þrátt fyrir að ríkisstjórnin hefði sterkan meirihluta í þinginu kæmi hún ekki neinum málum í gegnum það.
Hafa má í huga í þessu sambandi að núverandi ríkisstjórn hlaut samanlagt 50,4% atkvæða í þingkosningunum í lok nóvember og 36 þingmenn. Ríkisstjórn Framsóknarflokksins og Sjálfstæðisflokksins sem við völd var 2014 hafði hins vegar 51,1% kjósenda að baki sér og með 38 þingmenn. Væntanlega er þá Guðbrandur og aðrir stjórnarliðar að sama skapi ósáttir við framgöngu stjórnarandstöðunnar 2014 gegn þingsályktunartillögu þáverandi utanríkisráðherra.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Þingsalurinn í Alþingishúsinu. Eigandi: Hjörtur J. Guðmundsson)