Talsvert hefur verið rætt um það í röðum þeirra sem verið hafa ósáttir við kjör Guðrúnar Hafsteinsdóttur sem formanns Sjálfstæðisflokksins á landsfundi hans fyrr á þessu ári að hún hafi „einungis“ verið kjörin með 50,1% atkvæða og þannig látið í það skína að forverar hennar hafi verið kjörnir með miklu hærra hlutfalli atkvæða. Mjög langur vegur er hins vegar frá því að svo hafi alltaf verið og undanfarna áratugi eingöngu þegar þeir hafa verið kjörnir án mótframboðs.
Til að mynda var Davíð Oddsson kjörinn formaður Sjálfstæðisflokksins árið 1991 með 52,8% atkvæða gegn Þorsteini Pálssyni sem sjálfur hafði verið kjörinn formaður 1983 með 56,7% atkvæða. Bjarni Benediktsson, forveri Guðrúnar, fékk mest 61,9% atkvæða þegar hann fékk mótframboð. Gegn Pétri H. Blöndal heitnum 2010 sem bauð sig fram sama dag og formannskjörið fór fram vegna þess að honum fannst að formaður flokksins ætti ekki að vera kjörinn án mótframboðs.
Fyrst var Bjarni kjörinn formaður Sjálfstæðisflokksins með 58,1% árið 2009 gegn Kristjáni Þór Júlíussyni sem gaf kost á sér viku fyrir landsfund, aðeins átta prósentustigum meiri stuðningi en Guðrún hlaut á landsfundi flokksins fyrr á árinu. Gegn Hönnu Birnu Kristjánsdóttur 2011 fékk Bjarni 54,9% atkvæða, einungis 4,8 prósentustigum meiri stuðning en Guðrún. Gegn Guðlaugi Þ. Þórðarsyni 2022 fékk hann svo 59,4%. Í bæði skiptin sem sitjandi formaður flokksins.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Merki Sjálfstæðisflokksins. Eigandi: Hjörtur J. Guðmundsson)