Hlýtur að vera ákveðin lágmarkskrafa

„Hver sem afstaða okkar er til þessa máls þá hljótum við að geta gert þá kröfu til ráðherrar í ríkisstjórn Íslands að þeir lesi eigin frumvörp, a.m.k. skilji efni þeirra, áður en þeir ryðjast fram á ritvöllinn,“ segir Sigurður Kári Kristjánsson, lögmaður og fyrrverandi þingmaður Sjálfstæðisflokksins, á Facebook vegna skrifa Ingu Sæland, félagsmálaráðherra og formanns Flokks fólksins, á sama miðli í gærkvöldi þar sem hún fullyrti að sveitarfélögin í landinu myndu fá „hundruði milljóna í auknar útsvarstekjur“ yrði frumvarp ríkisstjórnarinnar um stóraukin veiðigjöld að lögum.

Vísar Sigurður Kári til þess að í frumvarpinu segi þvert á móti í kafla 5.13. um áhrif þess á sveitarfélögin: „Í frumvarpinu eru því ekki lagðar til breytingar sem hafa bein fjárhagsleg áhrif á tekjustofna eða útgjöld sveitarfélaga.“ Færslu Ingu hefur síðan ítrekað verið breytt í þessum efnum (eins og sjá má í breytingasögu hennar). Fyrst í „sveitarfélögin fái hundruði milljóna þegar upp verður staðið í auknar útsvarstekjur“ og síðan aftur stuttu síðar í „sveitarfélögin fái hundruði milljóna þegar upp verður staðið“. Í sömu skrifum sakaði hún stjórnarandstöðuna um fals og hræðsluáróður.

Hitt er síðan annað mál að hvert sveitarfélagið á fætur öðru sem hagsmuni hefur af sjávarútvegi hefur harðlega gagnrýnt frumvarpið. Í öllu falli má ljóst vera, eins og Sigurður Kári bendir réttilega á, að Inga hafi ekki lesið frumvarpið sem lagt hefur verið fram í nafni ríkisstjórnarinnar og kynnt áður á fundi hennar. Vitanlega hlýtur það að vera ákveðin lágmarkskrafa að ráðherrar séu meðvitaðir um það hvað standi í frumvörpum sem þeir samþykkja að verði lögð fram. Sama hver á í hlut og, eins og Sigurður Kári nefnir, hvaða afstöðu fólk kann að hafa til þessa tiltekna máls.

Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur

(Ljósmynd: Alþingishúsið. Eigandi: Hjörtur J. Guðmundsson)