Mikið var lagt á sig á dögunum af hálfu stuðningsmanna ríkisstjórnarinnar til þess að reyna að gera Jens Garðar Helgason, þingmann Sjálfstæðisflokksins og varaformann flokksins, tortryggilegan í tengslum við umræðuna um frumvarp stjórnarinnar um veiðigjöld á þeim forsendum að fyrrverandi eiginkona hans, sem hann skildi við fyrir 17 árum, og barnsmóðir væri stjórnarformaður útgerðarfyrirtækisins Eskju og dóttir tveggja af eigendum þess.
Var því haldið fram að Jens Garðar væri þar með vanhæfur til þess að tjá sig um veiðigjaldafrumvarpið á Alþingi. Sömu aðilar sáu hins vegar ekkert að því þegar Sigurjón Þórðarson, þingmaður Flokks fólksins og formaður atvinnuveganefndar, fjallaði um reglugerð um fjölgun strandveiðidaga nýverið í ljósi þess að hann átti sjálfur fyrirtæki í strandveiðum. Í kjölfar gagnrýni seldu hann og eiginkona hans 51% í því til þriðja aðila en fara samt áfram með stjórn þess.
Mbl.is fjallar síðan um það í dag að Lilja Rafney Magnúsdóttir, þingmaður Flokks fólksins og framsögumaður lagafrumvarps um strandveiðar, eigi sæti í stjórn strandveiðiútgerðar sem í hagsmunaskrá á vefsíðu Alþingis er sögð eiginmanns hennar. Sonur þeirra sé skráður eigandi að 51% hlut í fyrirtækinu en fari hins vegar ekki með stjórn þess. Þau hjónin eigi sæti í stjórninni, fari með prókúru fyrirtækisins og eiginmaður Lilju Rafneyjar sé framkvæmdastjóri þess.
Með öðrum orðum hefur Jens Garðar ljóslega engra persónulegra hagsmuna að gæta í þessum efnum ólíkt þeim Sigurjóni og Lilju Rafney. Viðleitni þeirra til þess, að því er virðist, að reyna að fela raunverulegt eignarhald umræddra fyrirtækja er til marks um það að þau séu fyllilega meðvituð um það að um hagsmunaárekstur sé að ræða. Hins vegar eru þau jú réttu megin í pólitíkinni að mati stuðningsmanna ríkisstjórnarinnar. Ólíkt því sem á við um Jens.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Frá Reykjavíkurhöfn. Eigandi: Hjörtur J. Guðmundsson)