„Það eina sem ég myndi staldra við er að þarna er nýgræðingur á ferðinni og hingað til hafa menn álitið að embætti þingflokksformanns sé embætti fyrir kænasta fólkið í launhelgum Alþingis og þingstarfanna,“ hafði mbl.is eftir Eiríki Bergmanni Einarssyni stjórnmálafræðiprófessor vegna einróma samþykkis þingflokks Sjálfstæðisflokksins í gær á þeirri tillögu Guðrúnar Hafsteinsdóttur, formanns flokksins, að Ólafur Adolfsson yrði næsti þingflokksformaður sjálfstæðismanna.
Haft var enn fremur eftir Eiríki í viðtalinu að oft væri leitað eftir reynslu af vettvangi Alþingis „en þarna er því bara alls ekki að heilsa heldur er þetta maður sem er nýkominn inn á þing. Það vekur ákveðna athygli að Sjálfstæðisflokkurinn, sem rótgrónasti meginstraumsflokkur landsins, skuli velja slíkan mann í stól þingflokksformanns.“ Hins vegar er ljóst að Ólafur býr yfir mikilli stjórnunarreynslu utan þings og þá ekki sízt sem bæði sveitarstjórnarmaður og sjálfstæður atvinnurekandi.
Talsvert hefur einmitt verið um það að horft hafi verið þröngt á þingreynslu í þessum efnum í stað þess að horfa til reynslu almennt. Málflutningur Eiríks einkennist einmitt mjög af því. Þetta væri hliðstætt við það að þegar fyrirtæki auglýstu eftir framkvæmdastjórum væri eingöngu horft til þeirra sem hefðu reynslu innan þeirra eða í mesta lagi í sama geira. Hins vegar hlýtur stjórnunarreynsla og hæfileikar á því sviði að vega þyngst í þeim efnum. Hitt er hægt að tileinka sér.
Mjög langur vegur er hins vegar frá því að Ólafur sé einn um það að hafa verið kosinn á þing í síðustu þingkosningum og orðið þingflokksformaður. Til dæmis á það við um Guðmund Ara Sigurjónsson, þingflokksformann Samfylkingarinnar, sem varð þingflokksformaður strax í byrjun ársins með alls enga þingreynslu. Ekki einu sinni af varaþingmennsku. Vissulega urðu mestu reynsluboltarnir ráðherrar en af þeim sem eftir voru var Guðmundur alls ekki sá sem hafði mesta þingreynslu.
Til að mynda hefði á þann mælikvarða verið nær að Arna Lára Jónsdóttir hefði orðið fyrir valinu. Þó hún hafi einnig fyrst náð kjöri í síðustu kosningum hafði hún áður ítrekað tekið sæti á þingi sem varaþingmaður allt frá árinu 2010. Hvað reynslu almennt varðar þarf varla að minnast á Dag B. Eggertsson, fyrrverandi borgarstjóra. Ég minnist þess ekki Eiríkur, sem sjálfur er fyrrverandi varaþingmaður Samfylkingarinnar, hafi haft áhyggjur af reynsluleysi Guðmundar af þingstörfum.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Alþingishúsið. Eigandi: Hjörtur J. Guðmundsson)