Flest ríki Evrópusambandsins fá meira greitt úr sjóðum sambandsins en þau greiða í þá. Kæmi til inngöngu Íslands í Evrópusambandið yrðum við við hins vegar í hópi þeirra ríkja sem greiddu meira til sambandsins en við fengjum til baka í hvers kyns styrki. Þar með talið í landbúnaðarstyrki. Við myndum með öðrum orðum greiða með okkur.
Meira en 30 ár eru liðin síðan ríki gengu í Evrópusambandið sem greiða meira til þess en þau fá til baka frá sambandinu. Síðan hafa þrettán ríki orðið hluti Evrópusambandsins sem fá meira frá sambandinu en þau greiða til þess. Aðallega í Austur-Evrópu. Við erum í flestum tilfellum að tala um ríki sem gengu í Evrópusambandið fyrir meira en 20 árum.
Miðað við allar rannsóknir sem gerðar hafa verið er einungis spurning hversu marga milljarða króna eða tugi milljaða við myndum greiða til Evrópusambandsins umfram það sem við fengjum frá því. Allt sem við fengjum þaðan kæmi þannig úr okkar eigin vösum og miku meira en það. Við myndum tilheyra minnihlutanum sem borgar reikninginn.
Vert er að hafa í huga að um þetta yrði ekki samið í umsóknarferli að Evrópusambandinu enda er einkum um að ræða ákveðið hlutfall af þjóðartekjum hvers ríkis. Aðrir helztu tekjustofnar sambandsins eru tollar og hlutdeild í virðiaukaskatti ríkjanna auk ýmis konar umhverfisskatta. Með öðrum orðum kæmu þessir fjármunir úr vösum skattgreiðenda.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Íslenzkir peningar. Eigandi: Hjörtur J. Guðmundsson)