Dómsmálaráðherra, Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir, kynnti í byrjun vikunnar stefnu sem felur meðal annars í sér samræmt verklag við meðferð brottvísunarmála brotahópa frá öðrum ríkjum á Evrópska efnahagssvæðinu (EES). En hvers vegna skyldi þurfa að grípa til slíkra aðgerða vegna brotahópa sem koma frá öðrum aðildarríkjum EES-samningsins en ekki ríkjum sem ekki eiga aðild að honum? Jú, vegna þess að innan EES er frjálst flæði fólks. Þar á meðal frjálst flæði glæpamanna.
Fram kom á morgunverðarfundi dómsmálaráðuneytisins þar sem stefnan var kynnt að tala skipulagðra brotahópa frá öðrum ríkjum innan EES hefði tvöfaldast á tíu árum. „Það hefur verið kraftmikil aukning á þessari starfsemi í landinu því miður á undanförnum áratug og við erum einfaldlega að stilla saman strengi með lögreglunni í landinu um ákveðnar aðgerðir sem við erum að fara í, ekki síst brottvísanir glæpamanna frá landinu,“ hafði Vísir eftir ráðherranum vegna málsins.
Komur glæpamanna til Íslands frá ríkjum utan EES og Schengen-svæðisins, eins og til dæmis frá Bandaríkjunum, eru hins vegar ekki vandamál enda þar um að ræða hefðbundið landamæraeftirlit. Haft var eftir Þorbjörgu aðspurðri í fréttinni að hún hefði miklar áhyggjur af því ef Ísland væri ekki í Schengen vegna aðgangs að upplýsingum sem fylgdu aðildinni. Einmitt já. Og hvernig gengur að halda glæpamönnum frá landinu með þeim? Tvöföldun brotahópa í landinu á tíu árum?
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Frá Keflavíkurflugvelli. Eigandi: Jeff Hitchcock – Creative Commons Attribution 2.0 Generic)