Flokksþing Framsóknarflokksins samþykkti um helgina þá stefnu að hafna frumvarpi Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, utanríkisráðherra og formanns Viðreisnar, um bókun 35 við EES-samninginn sem felur í sér að festur verði í lög forgangur innleidds regluverks frá Evrópusambandinu í gegnum samninginn á innlenda lagasetningu. Evrópusambandssinnar hafa brugðizt ókvæða við því og þar á meðal einn sá harðasti í þeirra röðum, Sveinn Andri Sveinsson lögmaður.
„Framsóknaflokkurinn (örflokkur í stjórnarandstöðu) tekur núna eindregna afstöðu gegn bókun 35. Framsóknarflokkurinn í ríkisstjórn stóð að frumvarpi um bókun 35. Hvernig er hægt að taka þetta lið alvarlega?“ ritaði Sveinn Andri þannig í færslu á Facebook-síðu sinni í gær. Framsóknarflokkinn væri „prinsipplaus flokksnefna“ sem vonaðist til þess að „veiða atkvæði með aðstoð auglýsingastofu“ og að kjósendur gleymdu „ömurlegri einnar aldar hörmungarsögu flokksins.“
Með öðrum orðum leyndi gremjan sér ekki. Ég minnist þess þó ekki að Sveinn Andri eða aðrir Evrópusambandssinnar hafi séð mikið að því þegar Flokkur fólksins með Ingu Sæland í broddi fylkingar varð allt í einu hlynntur bókun 35 strax eftir síðustu þingkosningar til þess að komast í ríkisstjórn eftir að hafa hafnað henni allt fram að kosningunum. Enda snýst málið ekki um prinsippleysi heldur einfaldlega að stefnubreyting Framsóknarflokksins er Sveini Andra ekki að skapi.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Höfuðstöðvar ríkisstjórnar Evrópusambandsins. Eigandi: © European Union, 2025, CC BY 4.0)