„Við sjáum að þetta er ekki bara á Íslandi heldur líka í Evrópu,“ sagði Hörður Arnarson, forstjóri Landsvirkjunar, meðal annars í pallborðsumræðum á ársfundi fyrirtækisins í gær spurður um það hvers vegna illa gengi að koma virkjunarverkefnum áfram hér á landi. Vísaði hann þar til flókins regluverks Evrópusambandsins sem væri í gildi í landinu í þeim efnum vegna aðildarinnar að EES-samningnum. Sagði hann að sambandið væri komið í ógöngur af þeim sökum.
„Stofnanirnar skilja ekki lögin, stundum eru bara ágallar í lögunum eins og við innleiðingu vatnatilskipunarinnar sem að bara enginn skildi hvað var verið að gera eða hvaða afleiðingar voru af þessum flóknu lögum. Svo eru rammaáætlanir séríslensk fyrirbrigði. Ég held að flestir sem kynni sér vatnatilskipunina spyrji: var þetta mikilvægt fyrir Ísland? Er vatnið vandamál á Íslandi? Hefðum við einhvern tímann gert þetta ótilneydd? Og ég held að svarið sé nei.“
Vaxandi gagnrýni hefur komið frá atvinnu- og viðskipalífinu vegna íþyngjandi og kostnaðarsams regluverks í gegnum EES-samninginn. Haft var til dæmis eftir Katrínu Pétursdóttur, forstjóra Lýsis, í áramótablaði Viðskiptablaðsins að á meðan tækifærin væru á hverju strái til aukinnar verðmætasköpunar á Íslandi væru „það helzt kvaðir og reglufargan frá Evrópusambandinu“ sem leggðu stein í götu þess að hægt væri að grípa tækifærin.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Höfuðstöðvar ríkisstjórnar Evrópusambandsins. Eigandi: © European Union, 2025, CC BY 4.0)