Mikil verðbólga hefur verið í yfirlýsingum Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur utanríkisráðherra um það hvað viðræður við Evrópusambandið um inngöngu Íslands í það gætu tekið langan tíma verði samþykkt í þjóðaratkvæðinu í lok sumars að hefja á ný umsóknarferli að sambandinu. Fyrir þremur vikum sagði hún við fréttavefinn Politico að klára mætti þær á einu og hálfu ári en í viðtali sem birtist í Heimildinni í gær sagðist hún telja að viðræðurnar gætu tekið tvö ár.
Velta má fyrir sér hvaða árafjölda Þorgerður kunni að nefna til sögunnar næst? Hins vegar lýsti Pawel Bartoszek, samflokksmaður hennar í Viðreisn og formaður utanríkismálanefndar Alþingis, því yfir í Spursmálum á mbl.is 9. marz síðastliðinn að það gæti tekið fjögur ár fyrir Ísland að verða hluti af Evrópusambandinu, Það er að segja árið 2030. Þar er vissulega átt við allt umsóknarferlið en viðræðurnar eru hins vegar langtímafrekasti hluti þess.
Tilgangurinn með fyrri yfirlýsingum Þorgerðar var ljóslega sá að telja fólki trú um það að umsóknarferlið myndi ganga hratt fyrir sig ef samþykkt yrði í þjóðaratkvæðinu að hefja það á nýjan leik. Síðast þegar umsóknin var í gangi fóru tæp fjögur ár í ferlið. Á þeim tíma var lítið annað gert en að endursemja um EES-samninginn. Þá voru eins uppi miklar yfirlýsingar um að umsóknarferlið myndi ganga hratt fyrir sig. Það mun hins vegar að öllum líkindum taka mörg ár.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra og Marta Kos, stækkunarráðherra Evrópusambandsins. Eigandi: © European Union, 2025, licensed under CC BY 4.0)