Talsverð umræða hefur átt sér stað erlendis, bæði í fjölmiðlum og í röðum stjórnmálamanna, um það að kæmi til inngöngu Íslands í Evrópusambandið myndum við greiða meira til sambandsins en kæmi til baka í hvers kyns styrki. Það yrði ávinningur fyrir Evrópusambandið enda meira en 30 ár frá því að ríki gengu í sambandið sem eru nettógreiðendur til þess.
Komið var inn á þetta á fjölmiðlinum Roundtable á dögunum í máli Eiríks Bergmanns Einarssonar stjórnmálafræðiprófessors: „Ein áhugaverð staðreynd varðandi það er að Ísland yrði fyrsti nettógreiðandinn til Evrópusambandsins til að ganga í það í meira en þrjá áratugi ef af inngöngu landsins í sambandið verður. Og það yrði breyting fyrir Evrópusambandið.“
Meirihluti ríkja Evrópusambandsins fær mun meira úr sjóðum þess en þau greiða í þá eða 17 af 27 og sér ekki fyrir endann á því. Flest ríkjanna, sem einkum eru í Austur-Evrópu, gengu í sambandið fyrir 20 árum. Tíu önnur eru annað hvort samþykkt eða möguleg umsóknarríki og yrðu öll nettóþiggjendur. Ísland yrði í hópi þeirra tíu ríkja sem greiða reikninginn.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Evruseðlar. Eigandi: Markus Spiske – Attribution 2.0 Generic)