Fjölmörg fyrirtæki, í þeim ríkjum Evrópusambandsins sem tekið hafa upp evru, nota dollarann sem uppgjörsmynt í stað hennar. Ástæðan er sú að tekjur þeirra eru aðallega í dollurum. Þetta á einkum við um stór fyrirtæki í útflutningi. Miðað við málflutning Evrópusambandssinna hér á landi, um að hérlend fyrirtæki einkum í útflutningi sem gera upp í erlendum gjaldmiðlum vegna þess að tekjur þeirra eru í þeim séu að flýja krónuna, eru evrópsku fyrirtækin væntanlega að flýja evruna.
„Orðalagið „að flýja krónuna“ er dálítið áróðurskennt enda er ekkert óeðlilegt við það að fyrirtæki sem hafa tekjur í einni mynt geri jafnframt upp og fjármagni sig í þeirri mynt, þótt hún sé ekki gjaldmiðill heimalands fyrirtækisins. Það er ekkert séríslenskt við þetta fyrirkomulag. Til dæmis gæti breskt fyrirtæki sem einkum á viðskipti í dollurum gert upp í dollurum frekar en pundum. Það á raunar við um fjölmörg bresk fyrirtæki,“ segir í umfjöllun á Evrópuvef Háskóla Íslands.
„Þegar þessi fyrirtæki gera upp í þeirri mynt sem mestu skiptir fyrir rekstur þeirra eða svokölluðum starfrækslugjaldmiðli þá gefur það skýrari mynd af rekstrinum og efnahagnum en ef þau gerðu upp í krónum. Það er hins vegar almennt enginn sérstakur fjárhagslegur ávinningur af því að gera upp í einni mynt frekar en annarri. Það er því misskilningur sem stundum heyrist í þjóðmálaumræðunni að því fylgi mikill sparnaður að gera upp í annarri mynt en krónum.“
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Evruseðlar. Eigandi: Markus Spiske – Attribution 2.0 Generic)