Fiskiskip innan Evrópusambandsins lönduðu um þremur milljónum tonna af sjávarfangi á síðasta ári. Hérlend fiskiskip lönduðu á sama tíma um einni milljón tonna. Landaður afli innan sambandsins myndi þannig aukast um þriðjung ef Ísland gengi í það. Efnahagslögsaga Evrópusambandsins er um 5,8 milljónir ferkílómetrar á meðan lögsaga Íslands er um 750 þúsund ferkílómetrar. Efnahagslögsaga sambandsins myndi þannig stækka um 13%.
Með öðrum orðum má ljóst vera að kæmi til inngöngu Íslands í Evrópusambandinu væri með öðrum orðum eftir mjög miklu að slægjast fyrir sambandið þegar kæmi að sjávarútvegsmálum. Við það bætist að fiskistofnar í kringum landið eru almennt í góðu ásigkomulagi á meðan flestir fiskistofnar í efnahagslögsögu Evrópusambandsins eru ofveiddir. Það er ekki að furða að til að mynda stjórnvöld Spáni og þarlendar útgerðir vilji komast í íslenzk fiskimið.
Haft var eftir Össuri Skarphéðinssyni, þáverandi utanríkisráðherra, á fréttavefnum Politico 29. júní 2011 þegar umsóknarferli Íslands um inngöngu í Evrópusambandið var í gangi á sínum tíma að forsenda þess að Ísland gengi í sambandið væri að ná saman við Spánverja um sjávarútvegsmálin. Fram kom í fréttinni að spænsk útgerðir sæktust mjög eftir því að fá aðgang fyrir fiskiskip sín að auðugum þorsk- og ýsustofnum á fiskimiðunum við landið.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Ljósmynd: Frá Stykkishólmi. Eigandi: Domenico Convertini – Creative Commons Attribution 2.0 Generic)