Við Íslendingar værum ekki á þeim stað sem við erum í dag, sem eitt auðugasta velsældarsamfélag heimsins, ef við hefðum ekki tekið fjölmargar góðar ákvarðanir í gegnum tíðina. Vitanlega höfum við einnig stundum tekið slæmar ákvarðanir eins og gengur en góðu ákvarðanirnar hafa hins vegar ljóslega verið margfalt fleiri. Annars væri staðan hér á landi ekki eins góð og raun ber vitni. Það er ekki sjálfgefið eins og dæmi eru um í tilfelli ófárra annarra ríkja. Það gerðist ekki af sjálfu sér.
Tal um að við þurfum að ganga í Evrópusambandið og fara undir stjórn þess með þeim rökum að við höfum haldið svo illa á málum stenzt enga skoðun. Við höfum það almennt miklu betra en ríki sambandsins. Það er ástæða fyrir því að talsmenn inngöngu í Evrópusambandið tala helzt ekki um aðrar hagstærðir en vextina enda ekki til þess að hrópa húrra fyrir. Hins vegar eru vextirnir ekki birtingarmynd heilbrigðs efnahagslífs heldur þvert á móti viðvarandi efnahagslegrar stöðnunar.
Hitt er svo annað mál að jafnvel þó það væri rétt að við hefðum almennt haldið illa á okkar málum til þessa, eins og talmenn inngöngu í Evrópusambandið vilja meina þegar þeir tala niður Ísland og efnahagsmál landsins, væru það vitanlega ekki rök fyrir því að ákveða um leið að unga fólkið okkar og næstu kynslóðir gætu ekki haldið betur á málum en við höfum gert. Hvers vegna eigum við ekki að treysta því til þess að gera enn betur? Það á skilið tækifæri til þess að sýna hvað í því býr.
Hjörtur J. Guðmundsson
sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur
(Birtist áður á Vísir.is 28. ágúst 2026)
(Ljósmynd: Ríkisfáni Íslands á Þingvöllum. Eigandi: Forsetaembætti Úkraínu)